Türkiye’nin denizcilik sektörü, son yıllarda yalnızca yerli yatırımcıların değil, yabancı alıcıların da yoğun ilgisini çekmektedir. Bu ilginin arkasında elbette Akdeniz ve Ege’nin eşsiz doğası kadar, yıllardır süregelen vergisel avantajlar da yer almaktadır. Özellikle yatlar ve gezi tekneleri için uygulanan ÖTV muafiyeti, Türkiye’yi bölgesel anlamda güçlü bir oyuncu haline getirmekteydi. Ancak 6 Eylül 2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Cumhurbaşkanı Kararı (No: 10363) ile bu tablo köklü bir değişime uğramıştır.
Uzun yıllar boyunca, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun (II) sayılı listesinde yer alan yatlar, gezi gemileri ve benzeri tekneler için ÖTV oranı %0 olarak uygulanmıştır.
5 Eylül 2025’te alınan ve 6 Eylül’de yürürlüğe giren kararla birlikte:
Satış fiyatları otomatik olarak %8 yükselecektir. Örneğin, 1 milyon Euro değerinde bir yat için artık 80 bin Euro ek vergi gündeme gelecektir. Bu durum lüks segmentte “yönetilebilir” olsa da, orta segmentteki alıcıların kararlarını ciddi biçimde yavaşlatabilir.
Türkiye’nin cazibesi, büyük ölçüde vergisel avantajlara da dayanmaktaydı. Özellikle orta segmentteki müşteriler açısından bu düzenleme, satın alma iştahını törpüleyebilir.
Türkiye, Akdeniz’de yat kayıt ve satışında güçlü bir merkez konumundaydı. Ancak %8 ÖTV yükü, yabancı alıcıların gözünü Yunanistan, İtalya veya Hırvatistan gibi alternatif pazarlara çevirmesine yol açabilir.
Vergi artışı, yat sahiplerini maliyetlerini karşılamak amacıyla kiralama fiyatlarını yükseltmeye zorlayabilir. Bu durum, mavi yolculuk pazarında da fiyat baskısı yaratacaktır.
Kamu tarafında ise ciddi bir gelir artışı beklenmektedir. Düzenlemenin arkasındaki temel gerekçe, lüks tüketime yönelik ek bir vergi yükü oluşturma ihtiyacıdır.
Türkiye’de uzun yıllardır sıfır ÖTV uygulaması, yabancı bayraklı yat sahiplerinin teknelerini ülkemizde kayıt altına almasını teşvik etmekteydi. Ancak %8 vergi yükünün gelmesiyle tablo tersine dönmüştür.
Bu yeni düzenleme, Türkiye’de denizcilik sektörünün vergilendirilmesinde yeni bir dönemin başlangıcı olarak görülmektedir. Kısa vadede satışlarda yavaşlama ve fiyatlarda yukarı yönlü bir baskı kaçınılmaz görünmektedir. Ancak orta vadede sektör, fiyat politikalarını ve pazarlama stratejilerini yeniden şekillendirerek uyum sağlayacaktır.
Türkiye’nin küresel denizcilik vizyonu yalnızca doğal güzelliklere değil, aynı zamanda rekabetçi finansal ve hukuki koşullara da dayanmak zorundadır. ÖTV’nin %8’e çıkması bu dengeyi sarsabilir; ancak doğru politikalarla desteklenirse Türkiye hâlâ Akdeniz’in cazibe merkezi olmaya devam edebilir.
